Geschreven door: Inge

“Als één van mijn kinderen zenuwachtig is, krijg ik buikpijn.”

“Als ik een ruimte binnen stap waar veel mensen zijn vliegt het me aan.”

“Als ik in een week te veel dingen heb gepland, heb ik een dag (of meerdere) nodig om bij te komen.”

De bovenste ervaring is een mooi voorbeeld van de kracht van hooggevoelig zijn. Ik voel namelijk de emotie van degene die dichtbij me staat, letterlijk en figuurlijk. Toen ik nog niet wist dat dit door het gevoelig zijn kwam, koppelde ik de buikpijn alleen aan mezelf. Ik voelde me niet goed, werd beroerd, kreeg buikpijn, dacht ziek te worden en focuste me er dusdanig op dat het erger werd en aanhield. Ik stopte met waar ik mee bezig was (schrikreactie) en ging naar huis.

Nu maak ik gebruik van wat ik op dat moment ervaar. Ik voel in het geval van deze ervaring de buikpijn opkomen, kijk naar mijn kind, zie dat er iets aan de hand is en vraag wat ze voelt.

“Ik ben een beetje spannend in mijn buik, mama.” antwoord ze. Daarna legt ze uit dat het vaker voorkomt wanneer ze iets voor het eerst doet, ze een spannend gevoel in haar buik krijgt. Ook weet ze inmiddels dat dit gevoel verdwijnt als ze er eenmaal is en plezier heeft.

Dat ik het bij mezelf ervaar en herken is stap 1, dat ik het benoem is stap 2 (schept herkenning bij de ander) en dat het besproken wordt is stap 3, welke zorgt voor ervaring en vertrouwen.

Deze 3 stappen samen zijn enorm krachtig. Voorheen wist ik niet waar ik last van had. Nu weet ik dat het geen last is, maar een kracht. Het is een hulpmiddel geworden, waarmee ik mijn kinderen en anderen ondersteun.

De volgende keer ga ik het hebben over de tweede ervaring.

Benieuwd hoe ik tot deze inzichten ben gekomen? Heb je vragen of opmerkingen? Stuur me een berichtje!

Liefs Inge